yusufçuklar gece gelirmiş,
gelir mest edermiş aşıkları,
dinmezmiş seven kalplerin ateşi
derlerdi, inanmazdım,
aynı gökyüzüne baka baka kararırken günümüz,
her gece farklı bir yıldızdan yansıdı yüzün.
eserken rüzgarın bana doğru,
dağ çiçekleri çaldı ondan kokunu,
duyamadım
gözlerine bakamadım.
iki dudağımın arasından
kulağına sevgi sözcükleri fısıldayamadım.
gece gelecek aşığın
gelip mest edecek seni,
bir buse bırakacak özleyen yerlerine kalbinin
derlerse inan!
bir sabah uyandığında yanında bulacaksın beni
çünkü
gece gelirmiş yusufçuklar
ve
kaybetmez asla gerçek aşklar.
